انواع ستاره های آسمان و نام آن ها - مشهورترین ستارگان ِ آسمان کدامند؟

انواع ستاره های آسمان و نام آن ها

چرخه زندگي ستارگان از به سه روش معمولی تقسیم بندی می شود . هر كدام از اين روش وابسته به  جرم ستاره است.

دیاگرام -هرتزاسپرانگ-راسلبر این  سه الگوی تقسیم بندی انواع ستارگان می باشد.

1- ستارگانی که دارای جرم هاي زیادی هستند و بالغ بر هشت برابر جرم خورشيد را دارا می باشند.

2- ستارگان با جرم میانی که جرم آن ها مساوی است با نيم تا هشت برابر جرم خورشيد که خورشید هم در همین دسته قرار دارد.

3- ستارگان با جرم پايين، که جرم آن ها مساوی است با يك دهم تا نصف جرم خورشيد

انواع ستاره های آسمان و نام آن ها

ستارگان كوتوله

ستارگان كوتوله, که تقریبا کوچک هستند. این ستارگان حدودا 20 برابر وسیع تر از خورشيد می باشند و تا 20000 برابر نیز از آن درخشان ترند. خورشيد هم جزو ستارگان كوتوله به شمار می آید.

كوتوله زرد

كوتوله هاي زرد ستارگان كوچك سكانس اصلي می باشذ. خورشيد جزو دسته ستارگان كوتوله زرد می باشد.

كوتوله قرمز

يك كوتوله قرمز سكانس اصلي، فوق العاده، سرد و كوچك می باشد و دماي سطحش تقریبا 4000 كلوين است. كوتوله هاي قرمز متداول ترین و عادی ترين نوع ستاره ها به شمار می آیند. "پروكسيما سنتوري" يك كوتوله قرمز می باشذ.

ستارگان غول آسا و بسيار غول آسا - ستارگان بزرگ، قديمي

غول هاي قرمز

موقعي كه در هسته يك ستاره با جرم متوسط همه هيدروژن به هليوم همجوشي پيدا مي كند، وضع ستاره به سرعت تغيير مي كند. چون ستاره نمي تواند انرژي همجوشي بيشتري توليد كند، جاذبه فوراً ماده را خرد و له مي كند. در نتيجه فشار به سرعت هسته و منطقه اطراف آن را گرم مي كند. دما به قدري زياد مي شود كه همجوشي هسته اي در يك پوسته باريك در حول هسته شروع مي شود. این همجوشي حتي انرژي بيشتري از همجوشي هيدروژن در هسته توليد مي كند. انرژي اضافي بر خلاف جهت لايه هاي خارجي تر ستاره كشيده مي شود و بنابراين ستاره به ميزان بي رويه اي گسترش پيدا مي كند.

هنگامي كه ستاره گسترش پيدا مي كند، لايه هاي خارجي سردتر مي شوند. بنابراين ستاره قرمزتر مي شود و به خاطر اين كه منطقه سطح ستاره به میزان زیادی بزرگ می شود، ستاره درخشان تر هم مي شود. ستاره در این حالت دیگر غول قرمز است.

يك غول قرمز ستاره اي تقریبا می توان گقت قديمي ست كه قطرش نزدیک به 100 برابر وسیع تر از حالت اولیه خود است و دمای آن پایین آمده است. (دماي سطحش کمتر 6500 كلوين است). این ستاره ها به شكل تناوبی رنگشان نارنجي مي شود. بتلگئوس Betelgeuse جزء ستارگان غول قرمز است. جرم آن صد برابر جرم خورشيد می باشد و قریب به  14000 برابر نورانی تر تر از خورشيد می باشد و تقریبا 600 سال نوري از زمين فاصله دارد.

غول هاي آبي

ستاره های آبی که در گروه غول آبي قرار گرفته اند بسیار داغ و بزرگ هستند. اين ستاره يك ستاره سكانس اصلي ست و قادر است هليوم را بسوزاند.

بسيار غول آساها

بسیار غول آسا ها یا همان (supergiant) بیشترین وسعت در انواع ستارگان را دارند. بعضي از آنها وسعتشان نزدیک  به بزرگي منظومه شمسی ما می باشند. بتلگئوس و ريگال جزو دسته ستارگان بسیار غول آسا هستند. اين ستارگان کمیابند. زمانی كه بسيار غول آساها از بین می روند، تبدیل به سوپرنوا و سياهچاله مي شوند.

ستارگان صاف و در نهايت مرده

كوتوله سفيد

همجوشي در هسته كوتوله هاي سفيد تمام شده است. ستاره شناسان پیش از این طبق مطالعاتی که از طریق تلسکوپ های ابتدایی داشتند, پوسته هاي کوتوله های سفید را سحاب ها يا نبولاهاي سياره اي نام گذاری می کردند و در حال حاضر هم ستاره شناسان همین عنوان را برای آنها به کار می برند. نبولا نام لاتين براي ابر می باشد.

پس از اينكه ابر سياره اي آرام آرام از دایره دیدگان خارج شد، هسته به جا مانده به عنوان ستاره كوتوله سفيد شناخته مي شود. در صد زیادی از این نوع ستاره متشکل از كربن و اكسيژن می باشد. دماي درونی آن تقریبا 100000 كلوين است.

كوتوله سفيد يك ستاره با دمای بالا، بسيار متراكم و كوچك می باشد كه بيشتر از كربن ساخته شده. اين ستارگان, باقی مانده ستاره های غول آساي قرمز در زمانی است که لايه هاي بیرونی شان را از دست مي دهند, می باشند. کوتوله های سفید حدودا برابر با سایز زمين هستند (ولی به ميزان بسیار بیشتری سنگين تر می باشند)! آنها در آخر گرمايشان را از کف مي دهند و تبدیل می شوند  به يك كوتوله سياه تاريك سرد. خورشيد ما در یک زمانی به يك كوتوله سفيد تبديل مي شود و بعد از هم می شود یک كوتوله سياه.

از کوتوله های دیگر می توان به كوتوله قهوه اي و كوتوله سياه اشاره کرد که کوتوله قهوه ای جرمی بسیار کم دارد و زیاد هم نورانی نیست . و کوتوله سیاه در اصل یک کوتوله سفید است که چون سوختی ندارد پس از میلیاردها سال تبدیل به کوتوله سیاه شده و آن قدر ضعیف است  که دیگر قابل رویت نیست.

سوپرنوا

سوپر نوا ستاره ای است که زمان انفجار آن یسیار نزدیک است و پیش از آنکه به مرور خارج از دایره ديدشود، قادر است  ميلياردها بار درخشان ترتر از خورشيد باشد. بیشترین میزان درخشندگی ستاره، انفجار آن است كه احتمال دارد يك كهكشان كامل را تحت الشعاع قرار دهد.

سایر ستاره ها

  • ستاره نوتروني
  • سياهچاله
  • اختر تپنده pulsar
  • ستارگان دوگانه يا بيناري
  • دوگانه كسوفي
  • ستاره دوگانه اشعه ايكس

ستاره های متفاوت- ستارگاني كه درخشش متفاوت دارند:

ستارگان ناپايدار Cepheid

ناپايدارهای سفید Cepheid به ستارگاني اطلاق می شود كه دائما و با نظم خاصی سایز  و میزان درخشش آن ها در حال تغییر است. زمانی که سایز ستاره بالا می رود ، روشنايي اش افت پیدا می کند. و در همین راستا واژگوني اتفاق می افتد. ناپايدارهاي سفید شاید مدام درحال تغيير باشند. پس و پيش رفتن يا تغيير كردن مداوم احتمال دارد يك فاز ناپایداری از ستاره است كه ستاره در حال رد شدن از آن است. پولاريس و دلتا سفي نمونه هایی از ناپایدارهای سفید می باشند.

ستاره متفاوت ميرا mira

ستاره ناپايدار ميرا يك ستاره تغيير پذير است كه چرخه درخشندگی آن و سایزش دوره مدید تری دارد و تعداد ماه های بیشتری دارد. بی ثباتی های ميرا پس از اين با این عنوان شناخته شد كه فرق آن ها را در سال 1596 كشف کردند.

امتیاز بدهید

نظر خود را بنویسید