آیا فرزند خواندگی ثواب دارد-ثواب فرزندخواندگی

آیا فرزند خواندگی ثواب دارد

از لحاظ اسلام، احکام فرزند خوانده چیست؟

فرزند خواندگی در دوران جاهلیت اعراب (پیش از اسلام) متداول بود. فرزند خوانده همانند فرزند تنی به حساب می آمد و از ارث حق داشت اما اسلام این را از میان برداشت. خداوند متعال چنین می فرماید:

خداوند برای هیچکس دو قلب در داخل وجودش قرار نداده است و هیچ وقت همسرانتان را که مورد «ظهار» قرار می‏ دهید مادران شما قرار نداده، و (همچنین) فرزندخوانده‏ های شما را فرزند واقعی قرار نداده است، این حرفی است که شما تنها به زبان خود می ‏گویید (سخنی باطل و بی ماخذ) ولی خداوند سخن حق می‏ گوید و به راه راست هدایت می‏ کند. آنها را به نام پدرانشان بخوانید که این کار نزد خدا منصفانه تر است، و در صورتی که از پدران آنها مطلع نیستید آنها برادران دینی و موالی شما هستند، ولی گناهی بر شما نیست در اشتباهاتی که (در این مورد) از شما سر می‏ زند (و بی توجه آنها را به اسم دیگران صدا می‏ زنید) اما چیزی را که از روی عمد می ‏گوئید (مورد حساب قرار خواهد داد) و خداوند غفور و رحیم است. (سوره احزاب ۳۳/۴-۵)

فرزند خواندگی ممنوع است، ولی بزرگ کردن و پرورش و رسیدگی به کودکان بی سرپرست ثواب دارد.

در این زمان باید به این موارد دقت کنیم:

  • کودک باید آگاه باشد که خانواده ای که سرپرستی او را بر عهده دارند، پدر و مادر حقیقی او نیستند.
  • کودک بعد از مرگ خانواده سرپرست، حق ارث ندارد؛ مگر اینکه متوفی وصیت کرده باشد، ارث می برد. در صورتی که متوفی وارث داشته باشد، وصیت بیش از یک سوم ما ترکه به فرزند خوانده تعلق نمی گیرد.
  •  سرپرست نباید فراموش کند که او کودکی بیگانه است. در صورتی که پسر باشد مثل پسران بیگانه و اگر دختر باشد هم مثل دختران نامحرم خواهد بود.
  • در صورتی که زنی سرپرستی فرزندی را به عهده بگیرد و به او شیر بدهد، مادر شیری آن طفل می شود. اگر کودک دختر باشد بیگانه و نامحرم بودنش با شوهر زن شیرده و اگر پسر باشد بیگانگی و نامحرم بودنش با زن شیرده از بین می رود. اما غیر از این بیگانه به حساب می آید.

با رعایت اصول و احکام شرعی، سرپرستی کودکان یتیم و بی سرپرست را به عهده گرفتن و آنها را به خانه آوردن و تربیت صحیح کردن و تحویل جامعه دادن، عمل بسیار نیکو و سودمندی است. در این مورد پیامبر صلی الله علیه وسلم چنین می فرماید:

کسی که از یتیمی سرپرستی و پشتیبانی کند، به همان صورت که انگشت اشاره به انگشت میانی نزدیک است، در بهشت به من نزدیک خواهد بود.(بخاری، ادب۲۴، مسلم، زهد۴۲) 

امتیاز بدهید

نظر خود را بنویسید